musakiroğlu@mynet.com
Hocaların Hocası olmakla maruf Ünye aşığı Ömer Çam, hayat boyu sürekli öğrenen, öğretmen olarak da sürekli öğreten bir ömür sürmüştür. Ömer Çam’ın öğrencileri bugün Türkiye’nin her yanındadır. Dolayısıyla kalbi, gönlü, ruhu, beyni o öğrencileriyle birlikte ülkemizin her tarafındadır.
1997’de Eskişehir’deki bir firmanın toplantısında tanıştığım Kütahyalı bir işadamının söyledikleri beni çok şaşırtmış, hem de çok gururlandırmıştı. Bu işadamı yükseköğrenimini Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde yapmış. Ömer Çam’ı orada tanımış.
Toplantıdaki tanışma bölümünde benim Ünyeli olduğumu öğrenen işadamı yaklaştı;
“Siz Ünyelisiniz, öyle mi?” dedi.
“Evet Ünyelim” dedim.
Devam etti; “Ben Ünyeli Ömer Çam’ın öğrencisiyim, tanır mısınız” dedi.
Şahsen tanımadığımı ama gıyabında tanıyan bütün Ünyeliler gibi benim de kendisini tanıdığımı söyledim.
Dedi ki; “Hocamız tam bir Ünye sevdalı idi. Derslerde birden durur, -Ah Ünyem, şimdi sende olmak, sende solumak var- der, sınıfın penceresinden dışarı doğru uzaklara bakar, dalar giderdi. Biz öğrencileri ders dışında kendisiyle ayrıca sohbet ederdik. Bu sohbetlerinde de sözü Ünye’ye getirir, öve öve bitiremez, bize “Gidin, Ünye’yi mutlaka görün. Benim doğduğum ama doyamadığım inci şehre selam götürün” derdi.
Ömer Çam’ın bu öğrencisi gelmiş, Ünye’yi ziyaret etmiş. Çok beğendiğini söyledi ve dedi ki; “Ama Ömer Çam Hocam Ünye’yi kalp gözüyle seviyordu, onun gibi görmek başka..”
Aşağıdaki şiiri Ömer Çam’ın Ünye’yi nasıl ve hangi gözle gördüğünün en güzel örneğidir.
ÜNYE ÖZLEMİ
Bir parıltı yükselir tutuşurken yıldızlar
Bu serin bahçelerin uyuyan baharında,
Ve gülüşür uzaktan şafak çehreli kızlar
Süzülürken ışıklar zümrüt dalgalarında.
Ve mavi mavi kuşlar uçurur rüyamızı
Pembe pembe uçuşlar kucaklar dünyamızı,
Çakır Tepe'nin yamaçlarında menekşe renginde
Yeşil, yemyeşil gölgeler görülür çam ağaçlarında...
Damla damla, altın peykeler görülür.
Ünye'de güneş; Cennet'in binbir renkli kızıdır,
Gün doğarken güneş sarı, batarken kırmızıdır.
Ünye, canım Ünye, canım ciğerim Ünye,
Derelerine kaynak olayım Ünye,
Bahçelerinde toprak olayım Ünye,
Ağaçlarında yaprak olayım Ünye...
Hocaların Hocası Ömer Çam, 2002 yılında vefat etti, İstanbul Maltepe Gülsuyu Mezarlığı’nda toprağa verildi.
Ancak bir şey var.. Bir vasiyet var.. Gözden kaçıyor, atlanıyor sanki..
Ben 1. Ünye Kurultayı’nda kulaklarımla duydum, orda bulunan herkes duydu. Ünye aşığı, Ünye sevdası ve özlemiyle dolu Ömer Çam, o kurultaydaki konuşmasında ölümü halinde Ünye’de toprağa verilmesini istemişti. Bunu da vasiyet etmişti.
Bakın aynen şöyle demişti; “Ben Ünye toprağına gark olmak istiyorum. Eğer Ünye dışında bir yerde vefat edersem, gücü yeten birisi beni Ünye'ye defnetsin. Bunu hepinize hassaten vasiyet ediyorum.”
Peki Ünyeli Hemşerimiz Ömer Çam’ın bu vasiyeti ne olacak.. Ne zaman, kim yerine getirilecek?
|
